deniz seviyesi

*görsel bizzat arkadaşımız gökay başcan’a aittir.

 

yaralarım var
kapanmayacak
yarınlarım var
yaşanmayacak

filizlenmesini beklediğim
çorak akıllar var
ve ben kuraklıkla
topyekun savaştayım

kurtarmak emek
kurtarılmayı beklemek
bir dilek

zaferi insanlığa atfetmek pek olası

yola çıkmak gerek
söz konusu bedenlerimiz
yorulmamışken

kurşuni göğün altında
pastel birlikteliklere gebeyim
tuvalim desen 
kir-pas içinde
fırçamın telleri
seyrek

ele aldığımız
şu hayatı konuşalım
ya da
konuştuğumuz şu hayatı
yaşayalım
ne fark eder

atlantise varmak 
isteyen
bedevi kimliğindeyim

kederime neşe
iliklerime kasvet
göğsüme siper olan
asker

gürül gürül akan
göz bebeklerime saplanan
yağmur tanesi
ve annemim yoğurduğu
un zerreleri
hep bir
bütün
hep bir
eksik parça

koşma isteğinde bulunan
aksak bir kırlangıcın
kanadındayım
uçmak için
çok geç
anne